چین در ذهن بسیاری از فعالان اقتصادی ایرانی، بیشتر بهعنوان مبدأ واردات کالا شناخته میشود؛ کشوری که بخش بزرگی از کالاها، قطعات، ماشینآلات، تجهیزات و محصولات مصرفی از آن تأمین میشود.
چین در دهه گذشته تجربه عظیمی در شکلدادن به خوشههای تولیدی و پارکهای صنعتی دارد؛ این خوشهها معمولاً شامل زنجیره تأمین کامل، شبکه تأمین قطعات و خدمات پشتیبانی فناورانه هستند.
