روابط ایران و چین طی پنج دهه گذشته، صرفاً یک رابطه دوجانبه متعارف نبوده، بلکه همواره در پیوند با تحولات ساختاری نظام بینالملل، جابهجایی قدرت در سطح جهانی، و تغییرات ژئوپلیتیکی منطقه غرب آسیا شکل گرفته است. از دوران جنگ سرد و رقابت بلوکها، تا نظم تکقطبی پس از جنگ سرد و در نهایت حرکت تدریجی نظام بینالملل بهسوی الگوهای چندقطبی، روابط تهران–پکن دستخوش بازتعریفهای مستمر بوده است.